DEKORACJA:
z boku sali/ - Stół nakryty obrusem, na nim świąteczny stroik, zapalona świeca, dwa talerze, dwa krzesła. Może być również ubrana choinka.
w cantrum/ - Szopka, rozrzucone sianko, żłóbek, gwiazda betlejemska, zielone choinki, duże hasło przewodnie: BÓG jest w NAS
OSOBY:
Scena PIERWSZA:
 głos Boga - 
Narrator - 
Staruszka - 
Sąsiadka -
Chłopiec -
Wędrowiec -
Scena DRUGA: 
Maryja - 
św. Józef -
Anioł 1 -
Anioł 2 -
Anioł 3 -
Chłopiec - 
Dziewczynka - 
Scena TRZECIA 
wędrowiec, chłopiec, staruszka, narrator, Maryja, św. Józef

WSTĘP  /linia melodyczna – Cicha noc …/

Otul się magią świątecznych dni jak ciepłym szalem. 
Kolorowymi lampkami na choince naciesz oczy, 
dziwiękami kolęd  uraduj uszy, 
serce wypełnij serdecznościami z przysłanych kartek świątecznych. 
Zapomnij o wszystkim co smuci i boli. 
W ten czarowny, zimowy wieczór wybierz się na wędrówkę z Maryją i Józefem. 
Zabierz się z pasterzami i Mędrcami do Dzieciątka. 
Przyjdź do Tego, który daje wiarę, że to, co niemożliwe, 
to, co trudne daje życie. 
Przyjdź do Tego, który daje Miłość…

SCENA PIERWSZA 
/przy stole siedzi staruszka i czyta modlitwy z książeczki do nabożeństwa/
NARRATOR:
Żyła kiedyś sędziwa pani, która spędziła wiele godzin dnia na pobożnych modlitwach. Pewnego razu usłyszała głos Boga, który mówił do niej:
BÓG:  
Dziś przyjdę Cię odwiedzić.
NARRATOR: /staruszka krząta się wokkół stołu, poprawia wszystko, po czym zdejmuje fartuszek, przegląda się w lustrze i czeka/
Możecie sobie wyobazić radość i dumę staruszki. Zaczęła sprzątać, czyścić, wyrabiać ciasto i piec ciastka. Zastawiła stół, potem ubrała się w najpiękniejszą suknię i zaczęła oczekiwać na przybycie Boga. Po pewnym czasie ktoś zapukał do jej drzwi.
/wchodzi sąsiadka/
SĄSIADKA:
Moja miła sąsiadko! Proszę, pożycz mi odrobinę soli.
STARUSZKA:
Na mołość Boską, odejdż stąd zaraz, nie mam czasu na takie głupstwa! Czekam na dobrego Boga, który ma dziś do mnie przyjść. Idź już! /staruszka wypycha za drzwi sąsiadkę/
NARRATOR:
Po pewnym czasie ktoś znowu zapukał.
/staruszka podbiegła do lustra, poprawiła włosy, uśmiecha się i podchodzi do drzwi. Wchodzi mały chłopiec. Jest oaptulony w zbyt dużą marynarkę, w ręku trzyma pudełko. Twarz staruszki zmienia się – staje się zła i ponura/

CHŁOPIEC:
Proszę pani! Mam ze sobą guziki, nici, mydełko. Towar dobry, bardzo tani. Tańszy niż w sklepie. Jeśli pani …
STARUSZKA:
/Przerywa chłodno/ -  Czekam na dobrego Boga.  Nie mam czasu. Przyjdź innym razem. /zamyka drzwi/
NARRATOR:
Po chwili znów zapukano do drwi.
/wchodzi wędrowiec z znoszonym ubraniu/
WĘDROWIEC:
Szanowna Pani! Proszę o kawałek, chociażby suchego chleba. A może … pozwoliłaby Pani odpocząć przez chwilę tu, na schodach swojego domu?
STARUSZKA:
O nie! Zostawcie mnie w spokoju! Oczekuję Boga! I proszę, odejdź z  moich schoów! /wędrowiec smutny odchodzi/
NARRATOR:
Dzień mijał, godzina po godzinie. Nadszedł wieczór i Bóg nie pokazał się. Staruszka była głęboko rozczarowana – siadła znużona przy stole… I usłyszała wtedy głos:
BÓG:
Dziś trzykrotnie przyszedłem Cię odwiedzić … i po trzykroć nie przyjęłaś mnie …
/staruszka siedzi zapatrzona w dal – gdzie z oddali idą Maryja z Józefem/

SCENA DRUGA
/Maryja z Józefem idą do stajenkiw asyście Aniołów 1-2 - rozbrzmiewa kolęda – BÓG SIĘ RODZI - siadają/

ANIOŁ 1
Była noc. Gwiazdy jasno świeciły. Ludzie w Betlejem już spali. Ale oto za miastem w maleńkiej stajni czuwa Maryja i Józef. Jakże wielka jest ich radość i zdziwienie nad miłością Boga, który dał swojego Syna.

ANIOŁ 2
Matuchna Najświętsza Dzieciątko piastuje,
Przy niej Józef Święty - on go pielęgnuje. 
Powitajmy Dziecię razem z pasterzami, 
oddajmy mu pokłon razem z bydlątkami.

ANIOŁ 3 /wyłania się od strony stołu ze staruszką - może zaśpiewać – ale może też recytować/
Nie było miejsca dla Ciebie - w Betlejem w żadnej gospodzie,
więc narodziłeś się Dziecię - w stajni, w ubóstwie i chłodzie.

Nie było miejsca choć zszedłeś - jako Zbawiciel na ziemię,
by wyrwać z czarta niewoli - to biedne Adama plemię…

CHŁOPIEC
Nie było miejsca, więc czemu?
Tyś przyszedł - choć ludzie nie chcieli…
Nie lepiej by Ci było w niebie, gdzie Cię wielbili Anieli?!

W niebie miał Jezus swe szczęście, nic Ci nie było potrzebne,
czemuś więc zeszedł na ziemię - w noc ciemną - daleko od nieba?

Czemuś Jezu pozwolił na żłobu opuszczenie?
Dlaczegoś tak się zniżył?

DZIEWCZYNKA
By przynieść światu ZBAWIENIE.
A ludzie ciągle nie wiedzą, gdzie szukać szczęścia należy:
nie wiedzą, że szczęście tak blisko- w żłóbku ubogim - tu - leży
Nie wiedzą – że Bóg choć maleńki jest w naszych sercach - WIELKI!

Maryja śpiewa: - Lulajże Jezuniu … /lub kolęda-  Lulaj Go Matko lulaj/

SCENA TRZECIA - ZAKOŃCZENIE
WĘDROWIEC   /z PIERWSZEJ  sceny/
Kiedy rodzi się Bóg, niech w twoim domu, 
niech w tobie nie będzie zimniej niż w tamtej stajence.
Betlejem jest blisko, jest na odległość ludzkiego serca,
Na odległość otwartych szeroko ramion,
Na odległość dłoni otwartej,
Betlejem jest blisko. Każdego dnia możesz tu dojść!

CHŁOPIEC /z PIERWSZEJ  sceny/
Kiedy zasiądziesz do stołu w ten najpiękniejszy wieczór w roku,
w wieczór narodzin Syna Bożego, 
kolęd, płatków śniegu, ciepła i spokoju, pomyśl o człowieku, 
który jest od ciebie na odległość myśli....
Zanuć pieśń o Bożym Narodzeniu z człowiekiem, 
który jest na odległość twojego głosu.

STARUSZKA /wstaje od stołu/
Naucz nas wszystkich – Boże:
miłości, obyśmy do niej dorośli.
Wspomagaj, przymnóż nam wiary, byśmy w tej drodze wytrwali 
Naucz nas chlebem się dzielić, by nikt nie łaknął na ziemi. 
Naucz przebaczać i przebacz - pomóż nam bliźnich zrozumieć.
Ukochany Boże - coś przybrał postać dziecka
zechciej już na zawsze - pośród nas zamieszkać.

NARRATOR /z pierwszej sceny/
Codziennie każdy z nas jest świadkiem Bożego Narodzenia. 
Na ołtarzu przychodzi i staje wśród nas to samo Dziecię – Jezus. 
Wyjdżcie Mu na spotkanie. Niechaj dokona się Boże Narodzenie. 
Kiedy rodzi się Bóg, niech w tobie nie będzie serca zimnego, głuchego.
 Otwórz je i miłością, czułością i delikatnością - powiedz- kocham cię Jezu. 

/Maryja z Józefem wychodzą na środek – wszyscy pozostali ustawiają się w półkolu obok Maryi i św. Józefa/

MARYJA:
Dziś gwiazdy blask, świąteczny czas,
A my z przyzwyczajenia,
Zamiast  jasnością cieszyć się,
Pędzimy w stronę cienia.
Odrzucimy w dal, smutki i żal
I strach, co nas krępuje,
Pozwólmy światłu działać w nas,
Niech piękno w nas zbuduje.

św. JÓZEF:
Nie bójmy się, radujmy się,
To światło jest miłością,
W świąteczny czas, ten gwiazdy blask
Darzy nas Bożą mądrością.
Ludzkości, padnij na kolana
Powitaj swego Zbawcę Pana.
On Ci się daje dzisiaj cały
I Ty Mu nie skąp czci i chwały.

KOLĘDA: W grudniowe noce 

Lulaj Go Matko lulaj …
1.Wszystko się raduje
na tym Bożym świecie.
Więc i Ty Maryjo,
dziś nie płacz nad Dzieciątkiem.
Lulaj Go, Matko, lulaj,
lulaj, przy sercu swoim.
To święte Dziecię Boże,
choć w stajni, pośród koni.
Lulaj Go, Matko, lulaj,
lulaj, by w śnie odpoczął.
Niech czuje Twoje ręce,
On wierzy Twoim oczom.
2.Nie płacz, Matko, nie płacz,
cóż, że leży w żłobie.
Wszak to Dziecię Święte,
teraz jest przy Tobie.
3.Nie płacz, Dziecię, nie płacz,
cóż, że leżysz w żłobie.
Przecież Święta Matka
Boga widzi w Tobie

W grudniowe noce

	

W grudniowe noce, w zimowe noce 
    Dzieciątko Boże z zimna dygoce.
    Idzie przez pola pokryte szronem,
    Wiatr mu wydzwania piosnki znajome.	

Refr. Hej koleda, kolęda, hej kolędy to czas.
            Kto ogrzeje rączęta, kto schronienie Mu da ?  (2x)	

2. Tyle tu drzwi i okien tyle,
    Może przygarną choć na chwilę.
    Może przygarną do serca ludzie,
    Może nakarmią nim dalej pójdzie ?  Refr.	

3. Świeczki sie jarzą w świerkach zielonych
    I złote gwiazdy wieńczą korony.
    Bo zewsząd dzwoni kolęda świeta,
   Lecz o Nim, o Nim nikt nie pamieta.   Refr. 
 
Refr. Hej koleda ...